Türkiye Cumhuriyeti’nin Cenaze Töreni

14/10/2015

A. Haluk Ünal

 

 

Ey “türkler, müslümanlar”

İlber Ortaylı yerden göğe kadar haklıymış.

Bu ülke Ortadoğu’nun büyük, “çirkin ve mutsuz bir kasabası”ymış meğerse.

Dün, bir arena dolusu “Erkek, Türk ve Müslüman” , bir gün önce alçak bir süikatle yaşamını, “bedensel bütünlüğünü” yitirmiş yüzlerce insanı, ruhsal bütünlüğünü yitirmiş binlerce insanı, futbolcular o insanlara saygı duruşundayken, tekbirlerle yuhladılar.

Bunu yapanlar bu ülkenin binlerce vatandaşı.

Yalnız Konyalılar mı bu halde?

Binlercesi ülkenin dört bir köşesinde HDP’nin 400 binasını yaktı, 4 kez HDP binalarına ve mitinglerine bombalı saldırılar organize ettiler.

Milyonluk bayrak mitinglerinde kendilerine benzemeyenleri lanetlediler.

Karıştırmayın, 28 Şubatta milyonluk bayrak mitinglerinde kendilerine benzemeyenleri lanetleyenler bunlar değildi.

Bunları lanetleyen milyonlardı onlar.

Yani bu ülkenin milyonları öteki milyonlarını lanetliyor.

Milyonlar diğer milyonları yok etmenin eşiğinde kısacası.

Tek bir ortak noktaları var.

Hepsi Türk ve Müslüman.

Hepsinin elinde “son Türk devletinin bayrağı” var.

Peki ne temsil ediyor o bayrak.

80 yıl içinde, başlangıçta kendisine yüklenen anlamların ötesinde nasıl bir toplumun temsili, alameti haline gelmiş?

Geçtim sokakta birbirine selam vermeyi, sokakta birbirini gırtlaklayacak kadar nefret dolu bir toplum bu artık.

Paradan başka hiç bir değeri yok. Paranın köpeği olmuş bir toplum bu artık.

Abartıyor muyum?

Hangi kitap, hangi inanç, hangi ideoloji, kendisi gibi düşünmeyenin cenazesine leş muamelesi yapmayı emrediyor?

Hangi tanrı bu kadar yalan?

Toplumsal olarak bu kadar alçaklaşmış kaç ülke biliyorsunuz?

80 yıldır bir halk, sürekli ahlaken, kültürel olarak, insani olarak geriye gider mi?

Bütün ilerleme kuramlarını altüst eden bir millet olarak tarihe geçtik.

Bu kadar paranın köpeği olunabilir mi?

Günü kurtarmaktan, bencillikten öte tek bir hedefi, tek bir umudu, tek bir değeri kalmamış bir toplum bu artık.

Kemalistler, siz, kendinizi kurtarabilir misiniz bu günahtan?

Bu ülkeyi siz kurdunuz, herşeyiniz vardı.

Eğitimi, devleti, sistemi siz düzenlediniz?

Ordunuz tankınız topunuz her on yılda bir üstümüzden geçti.

Sonuç bu?

Yalnızca RTE ve AKP ye yıkabilir misiniz bu sonucu?

Sosyalistler biz, biz sıyırabilir miyiz bu günahtan.

Nasıl kutsal ve kusursuz bir bilgiydi ki anlattığımız hikaye bir türlü çoğalmadı, büyümedi.

Bu ülkenin tribünlerinin yarısını biz doldur muyor muyuz?

Çarşı nerede? Ne diyor bu sefilliğe?

RTE bu gün istifa etse ne olacak?

Üç kuruş, bir araba, bir ev uğruna ömrünü yalanla, yutkunarak, eziklik içinde geçirmiş, dostlarını, arkadaşlarını, meslektaşlarını rekabet ve küçük iktidarlar için satmış ve bunun teorisini üretmeyi başarmış insanlar nasıl yeni bir ahlak kuracak?

Çocuklarına sokakta birbirine selam verebilen insanlar olmayı öğretememiş bir toplum, nasıl iyileşecek?

Dün Konya’da milli bir maç oynanmadı yalnızca aslında bir cenaze töreni yapıldı.

Daha ötesi var mı? Tarihimizin en büyük siyasal süikastinde yitirdiğimiz 100 cenazeyi, yüzlerce yaralıyı, bir arena dolusu, ağzı salyalı, erkek, “müslüman, türk” ıslıkladı, tekbirler getirerek yuhladı.

O an Türkiye Cumhuriyeti’nin cenaze töreniydi.

Bu topraklarda insanlığın cenaze töreniydi.

Sorun kendinize.

Artık biz neyiz? Ve ne yapmak istiyoruz?